Kemal Kiliçdaroglu vs. SSK schulden: hoe zit het precies?

Mocht je ooit een discussie (lees: monoloog) tegenkomen waar je een CHP en een AKP aanhanger hebt, dan zal de AKP aanhanger zich te allen tijde vastklampen aan één...
Kemal Kiliçdaroglu
Kemal Kiliçdaroglu

Mocht je ooit een discussie (lees: monoloog) tegenkomen waar je een CHP en een AKP aanhanger hebt, dan zal de AKP aanhanger zich te allen tijde vastklampen aan één drogreden: “Kiliçdaroglu kan niet eens de SSK leiden, daarom zal ik nooit op hem stemmen”. Kemal Kiliçdaroglu, de huidige leider van de CHP, zou de SSK aan de rand van de afgrond hebben gebracht. Als je hem of haar vraagt wat de SSK dan precies is, krijg je geen antwoord, maar dat doet er dan niet toe, want het ging de persoon alleen om het moddergooien.

Als je een leugen maar vaak genoeg herhaalt, zal de bevolking die gaan geloven

SSK’s geschiedenis

De SSK staat voor Sosyal Sigortalar Kurumu. Dit is een overheidsinstantie voor sociale verzekeringen, waar de werkenden een premie aan afdragen. De SSK verzamelt de premies die door deze mensen worden betaald en keert deze uit aan pensioengerechtigden. Met andere woorden: het is niet mogelijk om te kunnen spreken over een “winst” of “verlies”, want deze instantie is het onderdeel van de verzorgingsstaat en staat niet op zichzelf. Denk aan het Nederlandse equivalent: ook hier spreekt men niet van verliezen. Er is namelijk geen sprake van een winstoogmerk.

We beginnen in het jaar 1992. Ziya Yalçin van de DYP, de regerende partij van destijds, is aan het roer van de SSK. Hij wordt echter niet goed bevonden en vervangen door Kemal Kiliçdaroglu, die twee jaar erna zou worden gekroond tot “de beste bureaucraat van Turkije”.

Kiliçdaroglu maakte een boel veranderingen mee. Zo heeft ie tussen 1991 en 1993 moeten samenwerken met Süleyman Demirel, de toenmalige premier van het land. Vanaf 1993 nam Tansu Çiller het over, die het 3 jaar vol zou houden. Hierna kwamen de regeringen die onder leiding van Mesut Yilmaz, Necmettin Erbakan en – wederom – Mesut Yilmaz, werden gevormd. Kiliçdaroglu heeft dus vier verschillende partijleiders gekend met wie hij moest collaboreren. Dit heeft geresulteerd in een boel opvallende gebeurtenissen en beslissingen waar zijn instantie last van heeft gehad.

Lees ook:   Maar liefst 81 doden in 49 dagen bij aanslagen in Turkije

Het begon al in 1992, toen Turgut Özal, ex-president van Turkije, een belangrijk wetsvoorstel van Demirel tegen hield. Hierin stond dat de pensioenleeftijd, dat op respectievelijk 55 (voor vrouwen) en 60 (voor mannen) stond, aangepast zou worden omdat de vakbonden in het land “niet met pensioen wilden gaan als ze al overleden waren”. Deze verandering zou er dan ook voor zorgen dat je “slechts” 5000 uren gewerkt moest hebben, om met pensioen te kunnen gaan. Met andere woorden: op je 30ste kon je al met pensioen gaan, wat natuurlijk desastreus is voor een verzorgingsstaat. Özal had het wetsvoorstel tot tweemaal met een veto van tafel geveegd, maar moest uiteindelijk toch zwichten toen Demirel in 1993 zijn plaats als president overnam. Dit zorgde voor een grootse verandering in Turkije. Miljoenen mensen konden in één klap met pensioen gaan en dat liet men zich niet twee keer zeggen. De SSK stond onder druk, omdat het steeds minder werkenden en veel meer pensioengerechtigden kreeg. Hierdoor kreeg men minder geld binnen, dan het moest uitkeren. Een tekort was geboren.

Daarnaast zorgden de omstreden dood van Turgut Özal, de staatsgrepen en de inflatie in Turkije ook voor een boel financiële problemen, maar het was vooral Demirel’s beslissing die de SSK in het nauw dreef.

SSK - Kiliçdaroglu tablo

SSK – Kiliçdaroglu vs. AKP cijfers

Als je dan naar het plaatje kijkt, dan zie je dat de SSK onder Kiliçdaroglu een tekort had. Dus nee: geen verlies, maar een tekort.  Zoals al eerder gezegd, is dat niet hetzelfde, want de SSK kan geen verliezen lijden. Wat ook opvalt, is dat na Kiliçdaroglu’s bewind, die in het jaar 1999 wat anders ging doen, de SSK alsmaar “een verlies” heeft geleden. Verlies staat expliciet tussen haakjes, omdat ik de AKP-aanhangers citeer. Zij zouden na het zien van dit plaatje of zeggen dat het een “montage” is, of dat het is verzonnen door “de parallellen”.

Lees ook:   Noodtoestand (OHAL) in Turkije: wat betekent dat?

Hoe je het ook went of keert, na Kiliçdaroglu is het alsmaar slechter gegaan met de SSK. Waar deze in 1999 een tekort van 853 miljoen dollar had,  is dat in het jaar 2010 (dus onder leiding van de AK-Partij) maar liefst 16 miljard 976 miljoen dollar (!) geworden. Na Kiliçdaroglu is er elk jaar een groter tekort ontstaan. Nou is mijn vraag: waarom hoor je hier niemand over praten?

De mensen die geen flauw idee hebben wat de SSK is, maar alsnog van alles schreeuwen, zouden zich moeten schamen. Je hoort dingen van anderen en gaat er zelf in geloven. En alsof dat nog niet erg genoeg is, ga je het aandragen als argument en agressief worden omdat iemand anders het tegendeel beweert. Welkom in het nieuwe Turkije.

Categorieën
OpinieTurks nieuws & opinieTurkse geschiedenis
Nog geen reacties

Plaats een reactie

*

*

Like TurksGeluid

Ook interessant...

Close